BIŻUTERYJNY SAVOIR VIVRE Z KRÓTKĄ HISTORIĄ

BIŻUTERYJNY SAVOIR VIVRE Z KRÓTKĄ HISTORIĄ

Historia biżuterii rozpoczęła się z chwilą, gdy pojawiła się ludzkość. Biżuterię początkowo wykonywano z rzeczy naturalnych, które człowiek miał w zasięgu ręki. Były to kości, muszle, pióra ptasie, kamyki, kły zwierząt czy kawałki ich skór. Z czasem, człowiek nauczył się ingerować w to, co go otaczało i sięgał po więcej materiałów. Rozpoczął obróbkę i nadawał swoim ozdobom pożądane kształty. Ozdoby te pełniły rozmaite funkcje. Miały podkreślać bojowy charakter podczas polowań, odstraszać potencjalnych wrogów, ale również sprawiać przyjemność w codzienności i być gestem przyjaźni czy zalotów wobec wybranej płci pięknej.
W ten sposób biżuteria od początków swojego istnienia, nabierała nowych znaczeń i uzupełniała obraz człowieka według jego upodobania. W starożytności zaczęła pojawiać się biżuteria wykonana z miedzi. Biżuteria stanowiła ważny element obrzędów religijnych oraz magicznych rytuałów. Była obowiązkową częścią stroju szamanów, kapłanów. Podkreślała ich status i wiedzę. Wzbudzała podziw. Przełomem w wytwarzaniu był rok 2000 p.n.e., kiedy to Egipcjanie rozpoczęli tworzenie naszyjników, bransolet, grzebieni i kolczyków ze złota i drogocennych kamieni. Biżuterię w Egipcie bardzo często traktowano, jako amulet i przypisywano jej magiczne moce dane od Bogów. Grecy decydowali się częściej na srebro i jako pierwsi rozcięli bransoletkę i ozdobili motywami roślinnymi. W średniowieczu obowiązywały głównie ozdoby religijne. Wiek XIX i XX to rozkwit wyrobów jubilerskich. Postęp technologiczny pozwolił na tworzenie biżuterii nie tylko przy użyciu naturalnych materiałów i kamieni, ale rozpoczęto również produkcję materiałów syntetycznych. Początek XX w. to czas, w którym rozpoczęto wyrabiać biżuterię z platyny. Wyrabiano z niej głównie pierścionki oraz obrączki ślubne.
Współcześnie przy tak bogatym wyborze, każdy może kreować swój własnych styl. Obecnie salony jubilerskie oferują wyroby, w których można zauważyć inspirację z wszystkich poprzednich epok. Panuje moda na powrót do biżuterii naszych dziadków i pradziadków. Powróciły do łask stare broszki, klipsy oraz ozdabiane kamieniami złote, duże pierścienie.
Obowiązują jednak pewne zasady noszenia biżuterii i o nich słów kilka.
Jedne z pierwszych zasad, które są wymieniane w fachowych podręcznikach to elegancja i umiar. Zaraz za nią wysoka jakość materiału, z którego jest wykonana biżuteria oraz odpowiedni do stroju, sytuacji oraz miejsca dobór ozdób. Przy zakupie najczęściej kierujemy się własnym poczuciem estetyki oraz intuicją, jednak warto się również zastanowić, do jakiego stroju i przy jakich okazjach dana ozdoba może nam się przydać i stanowić podkreślenie naszej osobowości i urody. Zupełnie inaczej dobiera się biżuterię do miejsca pracy, na wieczorne przyjęcie czy w codziennych sytuacjach.
Najbardziej restrykcyjne zasady obowiązują w miejscu pracy, gdzie biżuteria nie powinna nigdy rzucać się w oczy i być ograniczona do minimum. Ma stanowić delikatny dodatek, nigdy nie powinna podkreślać materialnego statusu. Jeśli zdecydujemy się jednak na więcej, najlepszym rozwiązaniem będzie idealnie dopasowany do siebie komplet ze srebra, platyny czy białego złota z ewentualnymi jasnymi kamieniami. Biżuteria w pracy zależy również od jej rodzaju. Duża skromność i umiar będzie zawsze obowiązywała w zawodach związanych z bankowością czy pracą urzędniczą, natomiast większa swoboda obowiązywać będzie w zawodach artystycznych. Na scenie, podczas występów artysta kreuje również biżuterią swój wizerunek dla odbiorcy. Jednak wszędzie biżuteria nigdy nie powinna w czynnościach zawodowych przeszkadzać, wydawać niepotrzebnych dźwięków (szczególnie przy rozmowach telefonicznych z klientem) lub błyszczeć zbyt mocno (z wyjątkiem pracy np. na scenie podczas koncertów). W sytuacjach zawodowych bardzo ważny jest również brak skojarzeń erotycznych w miejscu pracy i tak wyklucza się zakładanie naszyjników u Pań z obfitym biustem. Tak samo sprawę należy traktować przy oficjalnych spotkaniach, nawet, jeśli mają miejsce w porze popołudniowej lub wieczornej. Możemy sobie jednak pozwolić w tej sytuacji na żółte złoto a najbardziej pożądanym kamieniem będą diamenty. Należy przy tym pamiętać o zachowaniu prostoty i powagi całego stroju, łącznie z dodatkami.
Sytuacje nieoficjalne pozwalają już na dużo więcej swobody i zasady nie są tak sztywne. Tu wiele zależy od nas samych, jakie cechy naszej osobowości, styl lub trend chcemy podkreślić. Spora ozdoba może być odpowiednia, ale tylko wtedy, gdy stanowi jedyną biżuterię przy całym stroju, na przykład bogata kolia czy broszka. Wieczorna biżuteria ma prawo lśnić, ale nadal powinna stanowić jedynie dodatek, podkreślać urodę i strój. Należy zachować ostrożność w noszeniu ozdób wykonanych w całości z materiałów sztucznych. Są one często przesadzone w kolorach i sprawiają wrażenie ciężkich, chyba, że o taki efekt w danej sytuacji nam chodzi i jest to w niej pożądane. Zalecany jest jednak umiar i pozostanie wiernym szlachetnym kruszcom.
W codzienności zalecana jest również skromność, ale dobór i rodzaj biżuterii zależy już w dużej mierze od prywatnego stylu i własnego poczucia estetyki i piękna. Kobieta stworzona jest po to, by zaskakiwać i zadziwiać, więc jak najbardziej pożądana jest codzienna zmiana biżuterii i jej różnorodność. Zmiana biżuterii potrafi dodać uroku kobiecie posiadającej nawet średniej wielkości „szafę”. W czasach odległych najczęściej to mężczyźni kupowali kobietom biżuterię, która nie zawsze trafiała w ich gust i była dopasowana do ich stroju. Liczył się głównie gest i intencje darczyńcy. Obecnie kobiety mają możliwość samodzielnego wyboru lub sugestii, jaki rodzaj biżuterii odpowiada im najbardziej. To daje możliwość zarówno bogatszej, różnorodnej kolekcji jak i lepszego dopasowania do własnych kreacji, zarówno codziennych jak i zawodowych czy wieczorowych.
Przy noszeniu biżuterii obowiązuje również ogólny zakaz łączenia ze sobą różnych metali. Jeśli zakładamy kolczyki z żółtego złota, wtedy konsekwentnie bransoletka lub naszyjnik również powinien być z żółtego złota. W dobrym tonie według savoir vivre jest również noszenie jednego pierścionka. Zakładanie ich w większej ilości jest uznawane za pretensjonalne pokazywanie i podkreślanie innym własnego bogactwa, co nie jest już w dobrym tonie ani stylu. Należy zachować również ostrożność przy noszeniu na raz wielu kamieni. Zalecane jest noszenie maksymalnie dwóch rodzajów kamieni, nie więcej. Umiar przy każdym ze strojów, nie oznacza, że kobieta powinna mieć małe zasoby biżuterii. Dla różnorodności, poczucia piękna kobiety, ulubionej przez płeć piękną odmiany i świeżości codziennych kreacji, podręczniki stylu i elegancji polecają codzienną zmianę ozdób.
Biżuteria proponowana przez Jubiler Kieca, stara się spełnić wymagania każdego klienta i proponuje dobór właściwej ozdoby na każdą okazję i miejsce.

Bibliografia:
1. Kluczwajd, Katarzyna. Klejnoty w służbie sacrum i dewocji : biżuteria w Polsce. Toruń: Toruński Oddział Stowarzyszenia Historyków Sztuki, 2017. Print.
2. Knobloch, Mieczysław. Polska biżuteria / Mieczysław Knobloch. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1980. Print.
3. Czarnowski, Stanisław et al. Biżuteria renesansowa / Stanisław Czarnowski ; [oprac. graf. - Andrzej Heidrich ; fot. - CAF - Dionizy Gładysz ; red. Tadeusz Mirkowski]. Warszawa: Muzeum Narodowe w Warszawie, 1976. Print.
4. Czarnowski, Stanisław et al. Biżuteria barokowa / Stanisław Czarnowski ; [oprac. graf. - Andrzej Heidrich ; fot. CAF - Dionizy Gładysz ; red. - Tadeusz Mirkowski]. Warszawa: Muzeum Narodowe, 1976. Print.
5. Drozd-Lipińska, Alicja. “Ozdoby kobiece we wczesnośredniowiecznych grobach z bronią : wyposażenie czy dar? / Alicja Drozd.” Nie tylko broń : niemilitarne wyposażenie wojowników w starożytności i średniowieczu. N.p., 2008. Print.
6. Mazurkiewicz, Piotr. “Jubilerzy od wielu pokoleń / Piotr Mazurkiewicz.” Rzeczpospolita (Wyd. zasadnicze). N.p., 3121. Print.
7. http://www.savoir-vivre.com.pl/